شاید به نوشتن خاتمه دهم

سلام دوستان سلام به آنانی که درد و نیاز را خواندند اما حتی به خود زحمت دلجویی هم ندادند. ای کاش لااقل وبلاگ نویسهای مذهبی و مجمع وبلاگ نویسان مسلمان اینچنین مسائل را لوگو میکرد بجای اینکه دائم شعارهای بدرد نخور در وبلاگهایمان بنویسیم. چی بنویسم جز اینکه در روایات است اگر مسلمانی شب بخوابد و مسلمانی دیگر گرسنه باشد از ما نیست. چه کردیم برای این جوان و همسر دردمندش جز خواهری گرامی که اون کمک ناچیز یک نفر(بله فقط یک نفر) هم نمی توانست دردی از این مظلوم دوا کند. نمی دانم خداوند تا چه اندازه مکه ها و سوریه ها و کربلاها و مشهدهای مداوم ما را قبول می کند در حالی که این همه دردمند در جامعه است؟ خداوند تا کی عبادات ظاهری ما را قبول می کند. بله خیلی ها داشتند و کمک نکردند و بهانه های بنی اسرائیلی برای خود می آورند اما هر سال به زیارتهای مختلف می روند. چون اینجا کسی نبود که در بوق و کرنا بدمد و کمک او را ظاهر سازد. چرا چرا ما به ظواهر دین چسبیده ایم و واقعیات جامعه را ندیده گرفته ایم؟ بخدا قسم بودند افرادی که میتوانستند خیلی راحت زندگی این زوج بدبخت رو نجات بخشند. مگر نه اینکه زهرای اطهری که ده روز برایش عزاداری کردیم و بر سر و سینه کوبیدیم سه روز افطاری خود و فرزندان را به فقرا داد؟ چگونه از زهرای اطهر پیروی کردیم؟ او هرگز راضی به این عزاداریها نیست که ببیند اینچنین امت پدرش در فقر زندگی می کنند و ما بی تفاوت از کنار آنها می گذریم و به خود می گوئیم در حد توان خود کمک  می کنیم. اما اگر مخارج هر سال زیارت را دارید می توانید بجای آن دست چهار تا بدبخت که بخاطر ۲۰۰ هزار تومان باید راهی گورستانها شوند و نقاب در خاک کشند را بگیریم. می توانیم دست دو تا زوج جوان را که بخاطر ودیعه یا کرایه خانه در فقر و فلاکت و بدبختی زندگی می کنند را بگیریم و از متلاشی شدن زندگی آنان جلوگیری کنیم. اما وا اسفا که ما شیعیان فقط چسبیده ایم به ظواهر امر و اصل دین را فراموش کرده ایم. بیائید عذر به درگاه خداوند از این شعار دادنها بیاوریم و طلب بخشش کنیم چرا که علی ع با اینکه بسیاری از نخلستانها از آن ایشان بود چیزی برای خود نداشت و شبانه به فقرا می بخشید و خود از گرسنگی سنگ بر شکم می بست. به هر حال از همه دوستانی که انتظار داشتم ناامید شدم شاید دیگر دلی برای نوشتن نداشته باشم. امیدوارم خداوند هدایت واقعی خودش را شامل ما بگرداند. آمین